شانه ات ........

چه کنم
با غم خویش؟
گه گهی
بغض دلم میترکد
دل تنگم زعطش میسوزد
شانه ای میخواهم
که گذارم
سر خود بر رویش
و کنم گریه که شاید
کمی آرام شوم
ولی افسوس که نیست...

هوشنگ ابتهاج