هیچ

ای کاش آدم قویتری بودم. ای کاش میتوانستم مثل بقیهی پلتفرمها، اینجا هم سکوت کنم و سرِ زخمهای تازه و کهنه را باز نکنم. از زندگی قسمتهای روشنش را نشان بدهم و رنجهایش را با تمام وجودم بپذیرم. ای کاش ظرفیت وجودیام بیشتر از این بود و به قول نزار قبانی یاد، خنجر نمیزد به روز و شبهایم. یادِ هر چیزی؛ روزهاو شبهای روشن گذشته، جریان آرام زندگی که حالا یک سر تلاطم است و ...

ای کاش هنوز هم به خیلی چیزها اطمینان داشتم و تردید زندگیام را آشفته نکرده بود. ای کاش هنوز به چیزی معتقد بودم!